Categorie: Columns

Iemand uit Deventer googlede mijn naam en kwam hier terecht. Dat kan iedereen zijn, Deventer heeft veel inwoners en behalve oma heeft iedereen daar wel internet. Maar toch. Ik vroeg het me gewoon af, was jij het? Morgen ben ik jarig en ik dacht: misschien dacht je even aan me, ben je benieuwd hoe het…

Vandaag was de eerste dag van de rest van mijn leven. En dit is vrij naar Dr. Wayne Dyer, die van dat boek “Niet morgen, maar nu”. Hij had in 1991 al een punt, vond ik toen. Ik was zeventien en in die tijd lag de Happinez nog láng niet in de winkel. Van mindfulness…

Ooit had ik een opgeruimd huis. Ooit had ik geen kinderen. Dit was in dezelfde periode. Ik had kunnen verwachten dat de dagen dat ik op blote voeten kon rondlopen zonder dat er een stuk plastic in mijn hiel bleef zitten geteld waren toen ik een koffiekopje op mijn dikke buik kon zetten. Mijn moeder…

Over een maand word ik 36. Da’s aan de verkeerde kant van de dertig. ‘Wees blij dat je al kinderen hebt’, zegt vriendin I, die zich elke keer weer vol overgave stort op de volgende potentiële ware. Net als vriendin II trouwens. Zij gaan allebei richting de verkeerde kant van de dertig en ze willen…

Ik heb nogal de neiging om door te slaan. Het is bij mij alles of niets. Het begon vroeger al, met blokfluitles. Eigenlijk wilde ik op pianoles, maar ik moest eerst noten leren lezen op de fluit. Ik was het er niet mee eens. Ik wilde niet in het klasje van de rijstwafels verslindende juffrouw…

Mijn huis staat te koop. Morgen komen er vreemde mensen hier kijken en misschien willen ze het wel kopen. Het zijn mensen die echt geïnteresseerd zijn, want ze stonden op de reservelijst voor het huis hier verderop, dat binnen een maand verkocht is. Maar mijn huis is niet zo opgeruimd als dat van de buren…

Ik doe de was. Ik doe heel vaak heel veel was. Op mijn grafsteen komt te staan: ‘Hier ligt een vrouw met lef. Zij stopte de dry-clean-only kledingstukken toch in de machine.’ Dichtbij mijn graf komt een fonteintje waarin je een handwasje kunt doen en op de rouwkaart: ‘Maureen hield van Robijnwasverzachterdoekjes.’ Ik kan me…

Er was eens, lang geleden, in een veel te koud land, een gecompliceerde chick die zichzelf vaak tegensprak omdat haar ziel nu eenmaal vol zat met tegenstrijdigheden; als kinderen in hetzelfde bed. Soms wilde ze dingen horen van mensen, dingen die ze niet te horen kreeg. Soms wilde ze geen dingen horen van mensen die…

Hoeveel vrouwen hebben vanochtend hun kind uitgezwaaid, zoals ze dat elke-zaterdag-om-de-week doen omdat ‘papa en mama jóu nog heel lief vinden, maar elkaar niet lief genoeg meer’ –en wie van deze vrouwen snakte vlak voor allerlaatste kusje naar die kostbare momenten alleen. Momenten alleen die er niet zo vaak zijn nu je alleen bent. Hoeveel…

Een man, een vrouw, een lach, een kus, een kookboek. Jamie Oliver, Indiase curry. Hij gaat. Fietst. Zwaait met zijn laatste lach. Tot zo lief. Zij verder met haar koriander, tenen knoflook, de blender jammer van die verse gember. Een fiets. Hij terug. Zij blij. Hij huilt, zij rent naar buiten. Wie was je, werd…