Het is wat het is

Met de zoveelste coronakoffie-to-go in mijn hand zoek ik een plek in de zon op de Botermarkt. Het is druk voor de deuren van de dichte cafés en ik doe weer eens een poging om die anderhalve meter in te schatten. ‘Is dit oké zo?’ vraag ik aan een wat oudere man op de stoep. […]

Ik ben niet van de Kringloop

Een onbekend 06-nummer belde me om 7.30 uur op donderdagochtend. Ik twijfelde even, maar nam toen toch maar op. Als iemand je voor 8.30 uur belt, dan is het vast belangrijk. De vroege beller bleek een wat oudere, deftige meneer die wilde weten ‘hoe laat ik er zou zijn’. ‘Ik weet niet precies wat u […]

Bijna thuis

We gaan kleiner en samenwonen. Of, beter gezegd: we gaan samen in één en kleiner huis wonen. We ontspullen de inboedel op Texel en in Almere à la Marie Kondo: ‘Pak het anders even vast, voelt het goed? Wil je het nu nog steeds echt graag houden?’ Vooral na een indringende blik en retorische ‘weet […]

Je kunt maar beter duidelijk zijn

Als je op Texel in de kroeg bent, zoals ik nu, dan vallen twee dingen op. Ten eerste hebben de cafés vaak Anton Pieck-achtige namen die precies de lading dekken. Cafe de Slock -’sedert 45 jaar een cafe met een roemrucht verleden’-, cafe de Kombuis -‘u vindt ons in de haven’- en cafe Mans -‘wij […]