Het eerste ontslag in mijn vriendenkring viel bij een vriendin. Ze werkte als locatiemanager in de kinderopvang dus zo gek vonden we dat niet. We trokken een fles wijn en een doos met tissues open en stelden haar gerust: met haar kennis en ervaring zou zo weer iets anders vinden. Ondertussen waren we blij met onze banen, contracten en zekerheden. Maar daarna werden er meer vrienden ontslagen, contracten niet verlengd of er werden zelfs faillissementen aangevraagd. Waar is het misgegaan?
