Ik leef

Zon in de woonkamer. Ochtendjas aan, mijn lief bellen. Schagen-Almere is gratis. En dat is maar goed ook, anders waren we elkaars duurste hobby. Hij is al naar het zwembad geweest met de meisjes, heeft haren gekamd, gaat straks voetballen en is nu eieren aan het klutsen.

Ik heb koffie gezet.

De Sandwich op Radio 2. Twee gekookte eieren in mijn nieuwste eierdopjes. 0,75 cent bij de Xenos. Ik zou helpen verhuizen in Enschede, maar de tijd hielp niet mee en opeens heb ik alle tijd. Ik ga in bad, nee, ik ga hardlopen, nee, ik ga schrijven, nee, ik ga in de zon zitten, gewoon, omdat het kan. ‘Doei-doei’, zegt de ene buurvrouw tegen de andere.

Mijn zus belt, ze is verliefd. Ik ook, maar dat wisten we al. Haar nieuwe liefde is leuk, ik heb hem vrijdag ontmoet. Hij weet veel van wijn en is HR manager bij die grote kruidenier in Zaandam. Lijkt mij een geweldige combinatie, praten met je lief volgens de STAR methode onder het genot van een goed glas wijn van de Gall & Gall.
‘Heb jij jezelf wel vergeven?’, vroeg hij me heel veel Gall & Gall later. Ze heeft best wel een wijze nieuwe liefde, die zus van mij. Over een paar uur vliegen ze samen naar Nepal voor een wandelvakantie van een paar weken. Het moet niet gekker worden. Ik vraag me af of mijn zus nog heeft gezocht naar wandelschoenen van Prada.

De tijd glijdt weg in de holst van deze lentedag.

Ik heb om het weekend een zee aan pijnlijk verloren tijd en elke tik van de klok voelt als een straf. Er zat een eerste tand los, er was een logeerpartijtje, er zijn konijntjes geboren. Ze vertellen het aan de telefoon.

Ik mis ze, maar ik leef.

Mag ik nog even, hier bij jou
Mag ik nog één keer, voor het leven
Mag ik in stilte, hier bij jou
Mag ik nog één keer om je geven
Ik heb niet altijd juist geleefd
Maar toch iets moois geleerd