Maux

Geloofde in haar vorige leven ook al niet in reïncarnatie
Blog

Uberloog

Als ik voor de zoveelste keer de vaatwasser weer uit- en inruim, snap ik wel waarom zij er zo’n hekel aan had. Tegelijkertijd begrijp ik niet waarom ze, op die redelijk zeldzame momenten dat ik mij voor de verandering eens niet had onttrokken aan dit soort enorm saaie en repetitieve huishoudelijke klusjes, de ingeruimde vaat toch weer ging reorganiseren. Ze zei dat het het te maken had met ruimtelijk inzicht (en mijn gebrek daaraan), maar ik vermoed dat het vooral iets te maken had met loslaten en controle. Samen met alle andere vragen die ik nog heb, vermoed ik dat ik ook hier nooit het echte antwoord op zal krijgen. Dit soort trivialiteiten leent zich ook niet echt voor een goed gesprek bij een mediator. Vooral niet als je allang blij bent dat je überhaupt nog dingen kunt kopen waarmee je het servies weer vies kunt maken. Eten bijvoorbeeld.
Ik dacht dat ik het level ‘Overleven’ al meerdere keren had uitgespeeld maar niets blijkt minder waar. Ik ben terug bij af, mag niet langs start, maar ik hoef nog net niet naar de gevangenis. Ik moet vooral positief blijven want de zon gaat voor iedereen gratis weer op en God geeft ons geen zwaarder kruis dan we dragen kunnen. Maar om heel eerlijk te zijn denk ik dat God mij nogal heeft overschat, qua kruis. 

Nadat ik mijn twee opdrachten was kwijt geraakt en voor vier (!) potentiële klussen was afgewezen (‘niet stevig genoeg’) besloot ik dat het tijd was voor professionele hulp. Niet in de laatste plaats om te voorkomen dat ik zou eindigen als die ene cynische middelbare vrouw die ooit zoveel potentie had maar na haar derde scheiding helaas aan lager wal was geraakt. (Met in het meest dramatische scenario een herdenkingsplaatje op de bar gespijkerd van het café hier om de hoek.) 

Nogal radeloos en in paniek bestelde ik een Uber toen bleek dat mijn auto stuk was en ik nog precies 22 minuten had om van Haarlem naar mijn nieuwe psycholoog in het centrum van Amsterdam te komen. (Eigenlijk was het geen Uber maar Bolt, maar net zoals met Spa Rood begrijpt iedereen wel meteen waar je het over hebt, en Uber klinkt uiteindelijk ook veel lekkerder dan Bolt.)

Ik stapte in en de chauffeur vroeg hoe het met mij ging. Blijkbaar moest ik daar net iets te lang over nadenken want na mijn ‘goed, dank je, hoe is het met jou, heb je een drukke dag vandaag?’ zei hij dat namelijk: ‘Zo. Daar moest je lang over nadenken’.  Ik moest lachen en hij draaide zich om. ‘Je weet dat taxichauffeurs ook psychologen zijn?’ Ik lachte nog harder en vertelde hem hoe toevallig het was dat we nu samen op weg waren naar mijn psycholoog. ‘Daar moet je niet te vaak naar toe, beloof me dat je daar maar een paar keer heen gaat. Met jou is echt helemaal niks mis. En ik kan het weten, ik heb mensenkennis.’

Ik dacht aan de vaatwasser, mijn (vermeende) issues qua ruimtelijk inzicht en mijn terugkerende gebrek aan intrinsieke motivatie om in- en uit te ruimen. ‘Ik beloof het’, antwoordde ik plechtig. Aan het einde van de rit kreeg ik nog wat bruikbare tips mee voor meer zelfvertrouwen: ‘benadruk de lichaamsdelen waar je trots op bent en vergeet gewoon de rest’. Kijk. Daar kan geen zelfhulpboek tegenop. 

Op weg naar huis (NS) was de rekensom al snel gemaakt: een keer per week met een therapeutische Uber (Bolt) naar Amsterdam is minstens zo opbeurend en in elk geval altijd goedkoper dan een keer per week naar de psycholoog.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.