Maux

Geloofde in haar vorige leven ook al niet in reïncarnatie
Anne
Blog

Anne

“Als jullie het bevallingsverhaal maar voor jullie houden”, zei je toen papa en ik voor de 20ste keer je verjaardag bespraken. Sinds je vierde dirigeer je jouw eigen verjaardag al op zo’n verfijnde manier dat ik er jaloers op ben. En met mij elke Noord-Koreaanse dictator die mocht willen dat zijn verjaardag zo strak geregisseerd wordt met tegelijkertijd zoveel mensen die er vrijwillig bij willen zijn.

Jij, lieve schat, jij maakt mensen ‘vrij willig’.

Vandaag kwam papa de boodschappen brengen, jij was al naar je werk. “Ze wil nasi”, zei hij, “dus ik maak nasi”. Het is vandaag 8 juli, een dag voor je 20ste verjaardag en papa zette een fles Tequila bij de rest van de drank. “Ik had ‘m nog over en ze wordt nu toch al 20 he”. We moesten lachen en keken elkaar aan. In onze blik vlogen de jaren voorbij: van het zorgvuldig uitgekozen geboortekaartje met het roze strikje tot je laatste whatsapp met ‘ik slaap vannacht niet thuis’. Van je eerste, door je beide ouders zorgvuldig geinspecteerde gele poep tot ‘mag een mens hier wat privacy?!’ Van je verdriet om een Barbie met verknipt haar tot je verdriet over een eerste verloren jaar aan het HBO (dat je uiteindelijk makkelijk gehaald hebt, mind you).

Zondagochtend, 9 juli 1995. Het was heet toen je geboren werd. Een hittegolf. Het was zondag en je wilde eruit. Mijn god wat wilde je eruit. Als ik je toen al had gekend, had ik allang kunnen weten dat er geen houden meer aan was. Je moest en je zou eruit en wel meteen. Ik was 20, net zo oud als jij morgen wordt, en voor zover je ooit klaar kunt zijn om moeder te worden, was ik dat zeker niet. Maar ik was er wel klaar voor om jouw moeder te worden. En papa was er al helemaal klaar voor om jouw vader te worden. Om hier te zeggen dat je in een warm nest geboren bent, is nog een understatement. Jouw nest was gloeiend heet.

Je was niet zoals ik had verwacht: je was Indisch met een blauwe plek op je stuit, je was klein, laten we zeggen ‘petit’ en je was al helemaal niet de kaaskop die ik op je had geprojecteerd. Je was de beste versie van mij en papa samen. Je was Anne. Nu zou ik iets kunnen zeggen over mijn zorgvuldig roodgelakte teennagels die voor de bevalling nog heel erg belangrijk leken, ik zou iets kunnen zeggen over mijn t-shirt dat ik aan wilde tijdens de bevalling, de pyjama die klaarlag voor na de bevalling, maar dat me dit allemaal niets meer interesseerde tijdens het bevallen en ik zo naakt over straat was gerend toen ik hoorde dat we met spoed naar het ziekenhuis moesten. De legendarische zin van papa: ‘moet je niet iets aan?’ voorkwam dat ik op de voorpagina van het Dagblad van Almere stond: “Hysterische vrouw in barensnood naakt over de Grote Markt”. Goed, nu hebben we je bevalling zwart op wit. Voor de video, klik hier.

Er waren mooie babies bij maar niet zo lief als jij, Anne. Deze tekst op je geboortekaartje klopt niet helemaal: want

  1. Er waren geen andere babies

  2. Als er al andere babies bij waren geweest, dan was jij alsnog de mooiste

Ik wist niet dat ik het in me had om zo’n fantastisch, prachtig en wijs iemand op de wereld te zetten als jij, lieve Anne Emilie Eikenboom. Dank je wel dat je bestaat, dank je wel dat je onze dochter bent en doe morgen een beetje rustig aan met die Tequila.

Mamma.

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *