Mannetje
Vandaag was ik bij Fred. Fred is mijn garagemannetje. Het is goed om als vrouw mannetjes te hebben. Ik ben heus wel geëmancipeerd en zo, maar in de basisopstelling heb je nu eenmaal ook handige mannetjes nodig. Een mannetje voor de tuin (vacature), een mannetje voor de auto en een mannetje voor elektrische dingen.
Nu is garagemannetje Fred eigenlijk geen mannetje. Hij was vroeger namelijk de Sterkste Man van Nederland, die noem je ook niet het sterkste ‘mannetje’ van Nederland. Ik ken niemand die zo enthousiast kan vertellen over de charme van het boomstam tillen, de techniek van truckpull en het (altijd spannende!) onderdeel koelkasten en wasmachines laden.
Ik ken verder ook eigenlijk niemand die graag boomstammen tilt.
Gelukkig voor mij handelt Fred nu in ‘leuke autootjes’. Hij belt als mijn auto APK gekeurd moet worden en is hij nooit te beroerd om even een lampje te vervangen. Bij Fred langsgaan kost alleen wel tijd. Het kost je minstens vier plastic bekertjes met cappuccino voordat je mag vertellen waar je voor komt; een raar tikkend geluid, een rood brandend waarschuwingslampje of iets anders waarvan je hoopt dat het allemaal wel meevalt, qua geld. Maar Fred zegt nooit dat iets wel meevalt. Fred zegt: ‘tsja’ en ‘nou, moet je nog een bakkie dan?’ En tijdens die vijfde cappuccino wordt een plan van aanpak gemaakt. Tenminste, dat wil ik dan graag. Maar meestal krijg ik op mijn kop omdat ik niet eerder langs ben gekomen, ‘ja, dat is dus je olielampje’.
Dan gaat Fred aan het werk met Bas, zijn monteur. Bas en Fred kijken moeilijk, mompelen iets over vrouwen en blond, ze zuchten, ze steunen en ze gebruiken heel moeilijke woorden als inlaatspruitstuk, GSI blok en verstralers. En ik loop daar dan een beetje rond te lopen. Blader nog eens door de Autoweek van december ’98 en inspecteer mijn nagels.
‘Zo’, zegt Fred als hij zijn handen afveegt aan een stuk keukenpapier, ‘daar kun je weer mee de weg op.’ En ik zeg dan: dank je wel en wat krijg je van me, maar daar wil Fred nooit iets van weten: ‘daar ben ik de man niet naar’. En dan drinken we nog een cappuccino. Fred rules.
Voor een eigen Fredje leer ik koffie drinken! En doe mij nog zo’n blog?
Handig die Fredjes. Ook als ze zo’n website inelkaar steken.
Mooi blog, weer Maureen.
ik zou mijn tuinmannetje ontslaan als ik jou was…
Mijn ex-man is gedegradeerd, of gepromoveerd, het is maar hoe je het bekijkt, tot mannetje. En om je nou de toorn van de sterkste man van Nederland te besparen geef ik hier wat Marcus’ tips door:
- ROOD lampje betekent ONMIDDELLIJK STOPPEN, en actie ondernemen. Het is niet voor niets ROOD
- Go the way you know (behalve als het om het voorgaande gaat, daar moet je nog even een nieuwe KNOW HOW voor ontwikkelen)
- als je niet weet hoe het is gekomen, dan zeg je: CERTAIN PEOPLE HERE THINK… of DID… of HAVE DOWNLOADED SOMETHING… of A CERTAIN SOMEONE… etc.
Just to get you through the day!
Love u
Erg aardig van Maureen dat ze me even noemt maar als ik niet wist dat het over mij ging, had ik dit ook niet geweten. Voor alle andere dames en heren die dit lezen en denken dat hier in koffie wordt afgerekend, heb ik toch een teleurstellende mededeling nl: VERGEET JE PIN PAS NIET. Ik kan immers de RABO ook niet afschepen met een lekker bakje koffie. Maureen is wel een beetje een verhaal apart.
Ps, ik vind tuinieren ook wel leuk en kan aardig goed masseren. Gr. Fred.
Go Fred! Maureen is ook mijn eeuwige uitzondering op iedere regel.
Hahahaha. De dag waarop een mannetje iets zegt over jouw verstralers heb je OF een auto gejat van iemand met geld OF heb je zelf veel geld OF heeft jouw mannetje het over jouw tieten.