Last christmas, hè gezellig
De kersttijd is de beste tijd om aan de slag te gaan als interimmer, je zoekt toch een stukje gezelligheid in deze donkere dagen. En in mijn geval ook mensen van boven de veertien die niet meer puberen en de kerstgedachte wél waarderen. Ik kan iedereen aanraden om een klus te zoeken bij een overheidsinstelling. Overheidsinstellingen zijn gewoon gezellig. Vooral in december. Sinds een week of twee werk ik op een heel gezellig provinciehuis in het midden van het land. Iets formeler dan die andere twee provincies waarvoor ik heb gewerkt, maar zeker net zo gezellig. De kamers worden bijvoorbeeld schoongemaakt terwijl je aan het werk bent. Als ze komen stofzuigen doe je gewoon even gezellig je benen omhoog. En er is nog geen dag voorbij gegaan dat ik Mohammed niet gezellig tegenkwam op de dames WC. En Mohammed maakt hier schoon. Kan ik ook niks aan doen. De kerststemming zit er hier al goed in. De klusjesman die al dagen aan het zagen is op de gang (ja, echt, zagen) heeft de ringtone van Last Christmas op zijn mobieltje. Hij wordt best vaak gebeld en dan duurt het best lang voordat hij opneemt. Zeker tot het tweede couplet. Dinsdag was het mooiste moment van de week, misschien wel van deze hele interimklus: de uitnodiging voor het kerstontbijt. Van de secretaresse. Een gezellige mail met een dansend kerstmannetje en lollige rendieren.
Oooh. Oooh Baby.
Toch ben je als interimmer bij een provinciehuis beter af dan een zelfstandig opererende werknemer.
Kantoor wordt niet schoon gemaakt, geen Mohammed, geen kerststemming, geen klusjesman, geen secretaresse en het kerstontbijt zal hoogstwaarschijnlijk bestaan uit Sultana’s die nog ergens achter in de bureaula liggen.
Je mag jezelf echt gelukkig prijzen met al deze weldaad. Kom bij me interimmen, ik zoek gezelligheid in deze donkere dagen.
Ik vind interimmen heel vies klinken, maar dat ligt vast aan mij.