Hoe word ik een echte dwaas
Begin met een hoe-word-ik-serie op je blog. Huil als je schrijft, schaterlach en huil dan weer. Je bent een ontzettende dwaas. Nu wordt het tijd om een échte dwaas te worden. Accepteer je lot. Zonder jou zouden de protagonisten niemand meer hebben voor hun verhaal. Protagonisten hebben jou nodig om het publiek af te leiden als ze van kostuums wisselen tussen de coulissen.
Als je geen blog hebt, begin er dan één, desnoods jaren te laat. Niemand leest tegenwoordig nog echt blogs. Ze zijn te lang, net als boeken en huwelijken, maar begin er toch één. De sleutel tot de echte dwaas is om met alles te laat te beginnen en te blijven proberen als iedereen al verder is gegaan. Dit heeft betrekking op alles wat je doet: je carrière, sporten, de liefde. Schrijf het op.
Maar schrijf alleen op wat je raakt. Schrijf alleen op waar je écht om geeft. Vergeet je eigen PR. Dat is voor de anderen, de anderen die slim en ambitieus zijn op dit gebied. Jij bent niet zo. Vergeet het te willen begrijpen waarom je anders bent. Je snapte algebra ook niet, zelfs niet toen je vader, een briljant wiskundige, je het probeerde uit te leggen. Je probeerde en probeerde en probeerde (je snapte het, soort van). Maar het zwarte gat in je hoofd dat de stelling van Pythagoras moest bewijzen werd alleen maar groter. Iedereen in je klas snapte het, zelfs de meiden die niks hadden met wiskunde. Ondertussen staarde jij naar het witte papier en voelde je je vreselijk, wetende dat het eruit zag dat je niet eens probéérde. Bewijs de stelling. Wat betekende dat? Tot op vandaag voel je je maag omdraaien als je bewijs hoort. Dus veel hoop voor nu. Spring. In het diepe. Ga. Bewijs het.
Het is aan de late kant, maar: gefeliciteerd. Het falen, dat is het bewijs van een echte dwaas. Dat was het toen al. Je was je tijd ver vooruit. Een echte dwaas werkt eraan om te begrijpen wat ze denkt en zou moeten begrijpen, maar daarin onvermijdelijk faalt.
Maar nu jij. Schrijf het van je af. Schrijf, schrijf, schrijf! Bewijs dat je bestaat voor iemand die er misschien om geeft of gaf, of die het misschien in je zag. Er is natuurlijk geen belofte dat er, behalve je kinderen, nog zo iemand zal zijn in je toekomst. Een echte dwaas weet dat, maar schrijft toch. Je kunt niemand meer teleurstellen, zelfs je ouders niet. Je hebt nog steeds je angsten, je zorgen, je gedoetjes en je bent nooit bij Oprah geweest.
Schrijf alleen op wat verkeerd geïnterpreteerd kan worden. Ze zullen nooit denken dat je probeert of dat je hebt geprobeerd te winnen/stoppen/afhaken/liefhebben/doorgaan/leren van het verleden/in het nu te zijn. Een echte dwaas moet elke gedachte onderzoeken, zichzelf naar haar laptop slepen om door het raam van haar eigen gedachten te staren.
Je weet dat je volhardend bent in je doel omdat je de liefde en schoonheid hebt gezien, hebt aangeraakt. Schrijf daarover. Schrijf op wat je weet. Laat ze, voor een keer, degenen zijn die voelen dat ze iets missen, stukken essentiële informatie. Laat ze hun best doen om jouw vergelijkingen in het leven te bewijzen, om de blablablabla te vinden die leidt naar jou, recht naar je hart. Wees gematigd optimistisch. Dat is het doel van een echte dwaas: het versnipperen van optimisme tot minuscule, bijna onzichtbare sprankjes hoop. Blijf denken dat het ertoe doet, dat er iemand, ergens, je probeert uit te puzzelen.
Een echte dwaas zit in een lege circustent en schrijft vergelijkingen in het zaagsel, wachtend op iemand die komt spelen met de hoepel en het vuur.
