Zoek jezelf, moeder, vind jezelf
Ik moest en zou wat doen zondag. Een workshop ofzo. Iets op het gebied van mediteren, mindfulness of dansen, maar dan meditatief en genezend. Iets met chakra’s ofzo. Al snel had ik iets gevonden: een soultraining in Amsterdam: “Het ervaren van je oorspronkelijke identiteit doet je beseffen dat jij het uitgangspunt bent van je eigen leven”. Kijk, daar hou ik van. En het was gratis en inclusief vegetarische lunch. Ik meldde me meteen aan, kreeg een enthousiaste bevestiging en ja, toen begon er toch iets te knagen. Want hoezo, gratis? En hoezo, vegetarisch? Ik ging maar eens googlen en kwam tot de ontdekking dat ik maar ternauwernood ontsnapt ben aan een sekte (en Ralph aan een vrouw die alleen nog maar witte gewaden draagt, linzen eet, geen alcohol drinkt en één week per maand celibatair leeft).
Daar ging mijn spirituele zondag.
Gelukkig had ik nog een andere optie: een meditatieve danssessie in combinatie met een training mindfulness. “Mindfulness meditatie is volledig aanwezig zijn in het hier en nu en met een milde, open aandacht waarnemen wat er in jou omgaat en in je omgeving, zonder dat je iets hoeft te veranderen. Dit geeft ruimte om te ontspannen en liefdevol te accepteren wat er is.” Ook goed. Prima zelfs, en ik schreef me in. Op zaterdagavond kreeg ik een sms’je: “Coco is ziek, de workshop gaat helaas niet door. Je kunt nog wel mee naar de retraite op Ibiza. Doei-doei.”
Ik kan helemaal niet volgende week zondag. Volgende week zondag ben ik alles behalve meditatief aan het dansen op Lowlands.
Maar zen als ik ben, nam ik de situatie natuurlijk zoals hij was en googlede als een idioot verder. Uiteindelijk kwam ik hier terecht. Ik maakte een reis naar binnen.
Als je je aandacht naar binnen richt, zul je de oorzaak van je pijn, stress en verdriet ontdekken. Dat is de eerste stap van ongeluk naar geluk, van ziekte naar welzijn. Daarna kun je je oefenen in een ontspannen, liefdevolle manier van kijken naar jezelf, anderen en de wereld. Liefde begint met liefdevol kijken naar jezelf.
Niet slecht voor een zondag.
Ademloos lezen en voortdurend gniffelen, het blijkt te kunnen.
Geen alcohol zou ik nog wel trekken. Maar geen vlees! Heiligschennis. En stel dat die ene week aanslaat. Ze zijn heel subtiel he, die mindfulle tiepes, voor je het weet hebben ze je zó ontzettend in het nu dat je onder een boom gaat zitten met een kan water en pas weer om je heen kijkt als je 110 bent. En dat dat dan okee is.